บทนำ
วิศวะกรรมศาสตร์ ชั้นปีที่ 4
ลักษณะนิสัย...
เงียบขรึม ปากแข็ง ปากดี
ใจดีกับทุกคนยกเว้นคู่หมั้นของตัวเอง
มีคู่หมั้นชื่ออลิส แต่ใครถามก็บอกว่าไม่รัก
ไม่ชอบ โดนบังคับให้หมั้นเท่านั้น
อลิส อลิสา กิตติพัฒนา อายุ 20 ปี
คณะบริหารธุรกิจ ชั้นปีที่ 3
รักคู่หมั้นมาก พร้อมบวกกับผู้หญิงทุกคน
ถามคู่หมั้นทุกวันว่ารักเธอบ้างหรือยัง
แต่คำตอบที่ได้คือ ความเงียบ...
บท 1
"พี่โดอยู่ที่ไหนคะ"
เสียงเล็กเอ่ยถามคนรักผ่านโทรศัพท์ ซึ่งตอนนี้นาฬิกาบอกเวลาประมาณ 19:00 น. เธอโทรหาเขาทุกวันอยู่แล้วเป็นเรื่องปกติ ก็เพราะว่ารักและคิดถึงนั่นแหละ
(season pub)
ชายหนุ่มตอบกลับเสียงห้วน ซึ่งเป็นบุคลิกและลักษณะนิสัยของเขาอยู่แล้ว
"โอเคค่ะ แต่ว่าอย่าดื่มเยอะนะคะอลิสเป็นห่วง แล้วก็ขับรถกลับบ้านดี ๆ ด้วย ถ้าไม่ไหวก็จอดรถไว้ที่ผับแล้วก็นั่งแท็กซี่กลับ ห้ามไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น ถ้าเกิดอลิสจับได้จะฟ้องคุณป้าให้จัดการพี่โด"
(รู้แล้วน่า แค่นี้แหละ)
เขาเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงรำคาญก่อนจะกดตัดสายโทรศัพท์ทันทีไม่รอให้เธอได้พูดอะไรอีก เฮ้อ! ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงรักเขาทั้งที่ถูกกระทำด้วยความเย็นชาแบบนั้น หลายคนคงจะสงสัยว่าเธอนั้นเป็นใคร เธอชื่อว่า อลิส... อายุ 20 ปีแล้วกำลังเรียนอยู่คณะบริหารธุรกิจชั้นปีที่ 3 มีคู่หมั้นแล้วชื่อว่า โดมิโน ซึ่งชายหนุ่มเป็นรุ่นพี่ของเธอประมาณ 1 ปี นิสัยโคตรเย็นชาแล้วก็พูดน้อยกับเธอมาก อลิสแอบชอบเขาตั้งแต่เด็ก ผู้ใหญ่จับคู่ให้มั่นหมายกันคงเพราะเกี่ยวข้องกับเรื่องธุรกิจด้วย ตัวของฝ่ายหญิงไม่มีปัญหาเพราะว่ารักฝ่ายชายอยู่แล้ว แต่เขาเนี่ยสิคงจะจำใจหมั้นแหละ เพราะเขาค่อนข้างที่จะเชื่อฟังแม่ไม่ค่อยขัดใจ แล้วถ้าเกิดพูดจาไม่น่ารักเธอก็จะขู่ฟ้องคุณแม่ของเขาตลอด
"เฮ้อ! อาบน้ำดีกว่า"
เธอบิดขี้เกียจหมุนไปมาก่อนจะวางโทรศัพท์ลงที่โต๊ะ จากนั้นก็เดินเข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำชำระร่างกายให้สะอาด วันนี้โคตรเหนื่อยเลยเรียนมาทั้งวันขอนอนพักให้เต็มอิ่มดีกว่า แล้วเมื่อเธอจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ก็เดินมาล้มตัวลงนอนไม่ลืมที่จะปิดโคมไฟบนหัวเตียง zZZ
หญิงสาวนอนหลับสนิทเพราะว่าเหนื่อยล้าร่างกายมาทั้งวัน ก่อนจะเริ่มบิดตัวไปมาเพราะเหมือนได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น
ตู๊ด...
"ใครโทรมาตอนนี้เนี่ย"
อลิสนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงใช้มือควานหาโทรศัพท์ก่อนจะถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิด เธอลืมไปว่าโทรศัพท์วางอยู่ที่โต๊ะ จึงต้องลากสังขารตัวเองให้ลุกขึ้นออกจากเตียง มองหาโทรศัพท์ที่โต๊ะก่อนจะหยิบขึ้นมาดูหน้าจอ
"โห...! เกือบจะตี 1 ใครมันโทรมาเนี่ย"
เธอถอนหายใจออกมาด้วยความหงุดหงิดก่อนจะกรอกเสียงไปตามสายด้วยน้ำเสียงห้วน มันไม่ใช่เวลาที่จะโทรมารบกวนการนอนของเธอสักนิด
"สวัสดีค่ะอลิสพูดสายค่ะ"
(น้องอลิสพี่ปอร์เช่เองนะ ช่วยมารับไอ้โดที่ season pub ที)
เธอได้ยินแบบนั้นก็เกาหัวตัวเองด้วยความมึนงง
"แล้วทำไมพี่โดถึงไม่กลับเองละคะ"
(มันดวลเหล้ากับไอ้แบรี่จนฟุบหลับไปแล้ว ช่วยพี่หน่อยนะพี่ไม่สามารถพาพวกมันไปส่งได้พร้อมกัน นะคะ ๆ)
"ก็ได้ค่ะ งั้นรออลิสสัก 20 นาทีนะคะ"
(โอเคค่ะขอบคุณมากนะคะน้องสาว)
เธอถอนหายใจออกมาก่อนจะกดวางสาย จากนั้นก็ลุกขึ้นไปหยิบชุดคลุมมาสวมใส่ เดินไปหยิบกุญแจรถจากนั้นก็ออกจากห้องนอนไปทันที ทำการสตาร์ทรถตรงลานจอดก่อนจะเหยียบจนสุดไมล์ ใช้เวลาในการเดินทางเพียงแค่ 15 นาทีเท่านั้น
และเมื่อมาถึงสถานบันเทิงชื่อดัง หญิงสาวก็เดินตรงไปยังโซน VIP ชั้น 3 ก่อนจะเจอกับพี่ปอร์เช่ยืนมองเพื่อนอีก 4 คนที่ตอนนี้นอนกองรวมกันอยู่ตรงโซฟา อลิซเห็นแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาทันที
"ดื่มอะไรเมาขนาดนั้นเนี่ย พี่ปอร์เช่สวัสดีค่ะ"
ในเมื่อเขาเห็นอลิสก็ส่งยิ้มมาให้ก่อนจะกวักมือเรียกให้เข้าไปหาทันที
"น้องอลิสทางนี้ เดี๋ยวพี่ช่วยแบกมันไปส่งที่รถนะ"
เธอเดินตรงไปหาปอร์เช่ที่อยู่ตรงโซฟา จากนั้นก็ช่วยกันหิ้วปีกโดมิโนคนละข้าง เธอเอาแขนของเขามาพาดไว้ตรงไหล่ก่อนจะพยุงกันไปด้วยความทุลักทุเลจนถึงรถ ซึ่งจอดอยู่ตรงหน้าร้านโดยมีบอดี้การ์ดเฝ้าให้ และเมื่อจับโดมิโนยัดเข้าไปในรถเธอก็ทำการปิดประตูก่อนจะเดินมาหาปอร์เช่
"อลิสไปก่อนนะคะพี่ปอร์เช่"
"ฝากเพื่อนพี่ด้วยนะคะ"
หญิงสาวพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะโบกมือลาชายหนุ่ม จากนั้นก็เดินอ้อมไปยังฝั่งคนขับ เข้าไปนั่งอยู่ในรถจากนั้นก็สตาร์ทรถแล้วขับออกไปทันที ซึ่งแน่นอนว่าเธอจะต้องพาเขาไปส่งที่คอนโด ความจริงก็ไม่ได้ห่างจากคอนโดของเธอมากหรอก จะพาไปนอนที่ไหนก็ได้เพราะท้ายที่สุดเธอก็มีคีย์การ์ดทั้ง 2 ห้อง กว่าที่จะบังคับให้เขาเอาคีย์การ์ดมาให้ต้องขู่สารพัดเล่นเอาเหนื่อยเหมือนกัน
และเมื่อเธอขับรถมาถึงคอนโดของเขาก็ทำการดับรถก่อนจะลงจากรถแล้วอ้อมไปอีกฝั่ง เปิดประตูก่อนจะตะโกนเรียกเขาพร้อมกับเขย่าแขนเพื่อให้ชายหนุ่มได้สติ
"พี่โดคะ ถึงคอนโดแล้วค่ะตื่นได้แล้ว"
เขาค่อย ๆ ปรือตาขึ้น กะพริบตาปริบก่อนจะจ้องมองมายังหญิงสาว
"ใครอะ อลิสเหรอมาทำไม"
อลิสได้ยินแบบนั้นก็ถอนหายใจออกมาทันที
"ก็ถ้าเกิดว่าพี่ไม่เมาอลิสก็คงไม่มาหรอกค่ะ"
เธอบ่นออกไปก่อนจะมุดตัวเข้าไปในรถจากนั้นก็ดึงแขนเขาให้ลุกขึ้นนั่ง
"ออกมาได้แล้วค่ะอลิสจะไปส่งที่ห้อง"
เขาพยายามพยุงตัวของตัวเองให้มีสติมากที่สุด เดินเซไปมาจนหญิงสาวถึงกลับร้องโวยวายออกมาทันที
"พี่โดเดินให้มันดี ๆ หน่อยสิคะอลิสหนักนะ"
ไม่รู้ว่าเขาแอบแกล้งกันหรือเปล่า เดินเซไปมาจนเธอเวียนหัวหมดแล้วเนี่ย หญิงสาวใช้คีย์การ์ดของเขาแต่เพื่อให้ประตูเปิดออก จากนั้นก็พยุงโดมิโนเดินตรงไปยังห้องนอน ก่อนจะค่อย ๆ ปล่อยเขาลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่
ตู้ม!
"อ๊ะ!"
โดมิโนเซถลาล้มลงไปบนเตียงนอน แต่เขาไม่ยอมลงไปคนเดียวเนี่ยสิ ดึงแขนเธอให้ล้มลงไปด้วย ซึ่งกลายเป็นว่าตอนนี้เราสองคนอยู่ในท่าที่ล่อแหลมพอสมควร ตัวของเธอนั้นนอนราบอยู่บนเตียงส่วนเขากำลังคร่อมอยู่บนตัวของเธออยู่ สายตาของทั้งคู่จ้องมองสบสายตากันไม่มีใครพูดอะไร
'อร๊าย~ ทำไมเธอต้องเขินด้วยเนี่ย'
อลิสกำมือตัวเองเอาไว้แน่น หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นแรงจนอีกฝ่ายรู้สึกได้ ถึงแม้ว่าเราสองคนจะหมั้นหมายกันแต่เธอกับเขายังไม่เคยมีอะไรเกินเลย โดมิโนเองก็เป็นผู้ชายที่ค่อนข้างร้ายประวัติคือเปลี่ยนผู้หญิงเป็นว่าเล่น แต่หลังจากที่เราสองคนหมั้นหมายกันได้สักประมาณ 1 ปีที่ผ่านมา ตัวเขานั้นก็ไม่สามารถยุ่งกับผู้หญิงคนไหนได้อีก เพราะว่าเธอไม่ยอมให้เขามีคนอื่น
"หึ..."
"พะ...พี่โด อะ...ออกไปก่อนค่ะ"
"ทำไมกลัวเหรอ..."
"ปะ...เปล่าค่ะ"
บทล่าสุด
#83 บทที่ 83 Special Il
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#82 บทที่ 82 Special I
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#81 บทที่ 81 บทที่ 39 ครอบครัวอบอุ่น จบบริบูรณ์
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#80 บทที่ 80 บทที่ 38 ความสุข
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#79 บทที่ 79 บทที่ 37 กิจกรรมจิตอาสา
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#78 บทที่ 78 บทที่ 36 ปัญหาวุ่นวายในช่วงเช้า
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#77 บทที่ 77 บทที่ 35 ฤทธิ์ยาปลุกเซ็กซ์
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#76 บทที่ 76 บทที่ 34 สาวเชียร์เบียร์
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#75 บทที่ 75 บทที่ 33 งานเลี้ยงต้อนรับคณะจิตอาสา
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026#74 บทที่ 74 บทที่ 32 แผนร้ายของสี่หนุ่ม
อัปเดตล่าสุด: 3/1/2026
คุณอาจชอบ 😍
ภรรยาลับของคุณหมอปัณ
นภัสสรยอมแลกศักดิ์ศรีเพื่อชีวิตแม่
ขณะที่หมอปัณ… ผู้ชายเย็นชาที่ไม่เชื่อในความดีของใคร กลับลงโทษเธอจากความเข้าใจผิดในคืนหนึ่งที่เปลี่ยนชะตาไปตลอดกาล
เขาเรียกเธอว่า... ผู้หญิงหน้าเงิน แต่กลับกักขังเธอไว้ข้างกายด้วยเงินและความปรารถนา
เมื่ออดีต ความลับ และเด็กในท้องปรากฏขึ้น ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อ… จะกลายเป็นความรัก หรือพันธะที่ไม่มีวันหลุดพ้น
นิยายดรามาร้อนแรง จากความแค้น สู่รักที่เจ็บที่สุด
So Sick รักษาหัวใจนายเจ้าเล่ห์
"ฉันไปทำเธอตอนไหน?"
"ตอนไหนเหรอ ก็เมื่อคืนไงไอ้คนทุเรศ!"
"เมื่อคืนฉันเมาเละ อย่ามาใช้มุกตื้น ๆ จับฉันมันไม่สำเร็จ"
"จับบ้าอะไรฮะ ฉันโดนข่มขืนฉันเสียหายนะไอ้ชั่ว"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ"
"เมาเหมือนหมาแล้วจำไม่ได้ว่าข่มขืนผู้หญิงเหรอ!"
"ก็บอกว่าไม่ได้ทำไงวะ!"
"ก็บอกว่าทำไงวะ!!"
อริรักท่านประธาน
ส่วนเธอ...คู่แข่งตัวเล็กๆที่เกลียดชังเขาเพราะถูกเขากลั่นแกล้ง
เมื่อคู่อริอย่างเธอและเขาที่ชังกันมาตลอด....แต่จู่ๆในวันหนึ่งต้องมานอนเตียงเดียวกัน...เรื่องราวต่อไปจะเป็นเช่นใด!?
เด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
หนุ่มหล่อ ลูกชายมาเฟียตระกูลใหญ่ผู้เย็นชาไร้ความรู้สึก เขาถูกผู้หญิงหลายคนตราหน้าว่าไร้หัวใจ ถึงอย่างนั้นเพราะความหล่อก็ยังมีผู้หญิงอีกมายมายที่พร้อมจะขึ้นเตียงกับเขา
แต่มีผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารังเกียจและไม่อยากเจอหน้าถึงแม้เธอจะพยายามเท่าไรก็ไม่มีวันมีค่าในสายตาของเขา
“อยากเป็นเมียฉันมากไม่ใช่หรือไง ฉันกำลังจะสนองให้เธอเป็นอยู่นี่ไง แต่ไม่ใช่ในฐานะเมียแต่ง อย่าคิดหวังสูงเกินไป!!”
มิลิน
เธอถูกคนที่ตัวเองแอบรักมาตั้งแต่เด็กรังเกียจเพียงเพราะเขาคิดว่าแม่เธอคือเมียน้อยของพ่อเขา ถึงแม้เขาจะไม่สนใจใยดีอะไรเธอเลย แต่เธอก็ยังรักเขาหมดหัวใจ
ทั้งที่คิดว่าหากยอมยกร่างกายให้เขาแล้วจะได้ความรักกลับคืนมา แต่สุดท้ายก็ได้เพียงความเกลียดชัง
คลั่งรักแค่เธอ (มาวิน X อบิเกล)
ปากบอกไม่รักไม่ชอบ แค่ของเล่นที่ยังไม่เบื่อแต่ตามติดเป็นเงาแบบนี้เขาเรียกว่าอะไรกัน
I’m evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์
ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่
กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว
แอบรักรุ่นพี่ตัวร้าย
ภารกิจให้เป็นคู่เดทเป็นเวลา1อาทิตย์...
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
“หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่
ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ
“ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป
ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน
“มโนล้วน ๆ เลยนะมึง” พี่เคลิ้มเขาส่ายหัวใส่ฉัน แล้วจากนั้นเขาก็ขับรถออกจากข้างทางที่อยู่ข้างบ้านหลังใหญ่ที่เขาเดินหายเข้าไป
“เดี๋ยวนิ่มจะดูแลให้ดีเลยนะจ๊ะ” ฉันฉีกยิ้มใส่พี่เคลิ้ม
ก็ตอนนี้พี่เขาอกหัก ฉันก็แค่อยากเห็นพี่เขายิ้มก็แค่นั้น
“เรื่องของมึง เพราะกูไม่สนใจ มึงจะทิ้งก็ได้นะถ้ามันเกะกะลูกตามึง หรือจะให้กูโยนทิ้งตอนนี้ก็ได้นะ”
“อย่ามายุ่งกับของนิ่มนะ! ตอนนี้มันเป็นของนิ่มแล้ว พี่ห้ามยุ่ง”
“มโนอะไรก็มโนไป แต่อย่ามโนว่ากูเป็นผัวมึงก็พอ เพราะมันเป็นไปไม่ได้”
“ชิ! คิดว่านิ่มอยากเป็นเมียพี่หรือไง ฝันไปเถอะ นักเลงอย่างพี่เคลิ้ม นุ่มนิ่มไม่เอามาเป็นผัวหรอก ปวดหัวเรื่องผู้หญิงที่เยอะอย่างกะฝูงวัวฝูงควาย แล้วนิ่มก็ไม่มีปัญญาวิ่งหนีคู่อริพี่ด้วย นิ่มอ้วน นิ่มเหนื่อย”
“มึงมโนไปไกลแล้วนะอ้วน หยุดต่อมมโนมึงเดี๋ยวนี้”
ร้ายซ่อนรักฉบับโหด
เขา ริกกี้ ชีวิตที่ไร้ซึ่งกฏเกณฑ์ หัวหน้าทีม RED SUN ผู้ซ่อนรอยร้าวไว้ใต้ใบหน้าแสนเลือดเย็น ความหื่นร้ายของเขาสยบผู้หญิงได้ทั่วราชอาณาจักร ยกเว้น...
ปัง!!
ใครจะคิดว่าในโลกนี้ยังมีคนโง่เอาตัวเข้าไปบังกระสุนให้คนอื่นโดยที่ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลย ทว่า เสียงกระสุนที่ดังขึ้นในวันนั้นกลับเป็นเหมือนด้ายแดงผูกโชคชะตาของหัวใจสองดวงเข้าไว้ด้วยกัน
พิษรักคุณหมอ
มนต์มีนาคือหญิงสาวที่ครอบครัวของพิชยะให้ความช่วยเหลือตอนเธอไร้ที่พึ่ง นอกจากนี้เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของน้องสาวตัวแสบ
การได้อยู่ร่วมชายคากันทำให้เขาและเธอเกิดความชิดใกล้ จนอยู่มาวันหนึ่ง..เพื่อนของน้องสาวดันริจะมีแฟน เขี้ยวเล็บที่พิชยะซ่อนเอาไว้อย่างดีจึงค่อย ๆ งอกออกมา
เขารุกและอ่อยเธออย่างหนักจนหัวใจของมนต์มีนาอ่อนปวกเปียกเหลวเป็นวุ้น ยอมเป็นแมงเม่าโบยบินเข้าไปในกองไฟด้วยตัวเองสปอยล์เนื้อหาบางส่วน
“เฮียไม่ชอบให้มีนสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น หวง…เข้าใจไหม” เขากระซิบชิดริมหูของเธอ
"แต่เราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกันนะคะ”
"ต้องเป็นก่อนใช่ไหมถึงจะหวงได้” สายตาที่มองลงมาเจิดจ้าลุกวาวชวนให้มนต์มีนาหนาวเยือกเย็นขึ้นมา ทั้งที่อุณหภูมิในห้องไม่ได้ส่งผลต่อร่างกาย
“ทำไมไม่ตอบล่ะ” เสียงของพิชยะใกล้เข้ามาลมหายใจร้อนผ่าวเจือกลิ่นเหล้ากรุ่นอยู่ข้างแก้ม แล้วฉวยโอกาสหนึ่งสอดแทรกลิ้นเข้ามาในโพรงปากแล้วบดเบียด ลิ้นอุ่นครูดสีไปกับเรียวลิ้นเล็กอย่างเนิบช้าแต่ไม่อ่อนโยน
โปรดระวัง คืนหมาหอน แต่จะเป็นหมาหรือหมอต้องดูดี ๆ
MY HONEY ของรักวิศวะ
“มันไม่รับหรอก ก็ว่าทำไมไม่บอกว่าของข้างในเป็นอะไร ที่แท้ก็เอาแฟนกับรถมาลงเดิมพัน หึ…ตลกดี”
“ไม่ใช่!”
“งั้นก็ลองโทรหามันดูสิ ถ้ามันรับฉันจะส่งเธอหามัน แต่ถ้าไม่…ก็ช่วยไม่ได้”
“พี่เจฟเป็นแฟนเมล แฟนเมลไม่ทำแบบนั้นแน่นอนค่ะ”
“หึ เออเอา แล้วแต่เธอเลย แต่ฉันจะเอารถคันนี้กลับ”
เมล รีบเดินอ้อมมาหาซาน เอาตัวเองดันตัวเขาออกห่างจากรถแล้วกางมือออกห้ามไว้
“ไม่ได้ค่ะ รถแฟนเมล”
ซานยกมือขึ้นเกาหางคิ้วเบาๆ มองท่าทางดื้อดึงอีกฝ่ายอย่างถอดใจ
“มันเอารถคันนี้เดิมพัน…รวมถึง เธอ ด้วย”













